- Mesajlar
- 18
- Beğeni
- 24
- Puan
- 3
Herkese merhaba, bu konu biraz serzeniş niteliği taşıyor. "Umarım sadece benim çevremde böyledir." diyerek kendimi teselli etmek istiyorum. Fakat gözlemlerim ve sosyolojik analizlerim neticesinde toplum genelinde böyle bir algının olduğunu düşünüyorum. Metin yazarlığından web tasarıma, sosyal medya yöneticiliğinden oyun geliştirmeye kadar dijitalden yürütülen neredeyse her meslek grubuna yönelik küçümseyici bir tutum mevcut.
İlk etapta; iletişim becerilerimi geliştirerek, empati kurarak, anlatım yöntemlerimi güçlendirerek bu problemi aşabileceğimize inanıyordum. Çoğu zaman yargılayıcı, suçlayıcı ya da küçümseyici yaklaşımlarla gelseler de ben onları kaybetmek yerine kazanmak odaklı ilerliyordum. Bunun sebebi kesinlikle yalnız kalma korkusu değildi, insanlara gereğinden fazla değer vermek ve onların her söylemini aşırı umursamaktı. Anlaşılma isteği de elbette tuzu biberi oluyordu.
Hayatım boyunca insanları sadece sayıdan ibaret olarak görmedim. "Biri gider, diğeri gelir." yaklaşımını asla mantıklı bulmadım. Toplumsal öğretilerin ve alışılmış düşünce yapılarının kırılmasının ciddi bir zaman istediğinin bilincindeydim. Onların fikirlerini değiştirme, bakış açılarını genişletme ve iletişim süreçlerini sağlıklı şekilde sürdürme noktasında elimi taşın altına koymaktan çekinmedim.
Sarf ettiğim emeğin, kendimi geliştirdiğim alanların, faaliyet gösterdiğim projelerin ve güçlü yönlerimin farkında olsam da zaman zaman birikmişliğin etkisiyle motivasyonum düşebiliyor. Sizin yaşadığınız deneyimler, karşılaştığınız zorluklar ve uyguladığınız stratejiler nelerdir?
İlk etapta; iletişim becerilerimi geliştirerek, empati kurarak, anlatım yöntemlerimi güçlendirerek bu problemi aşabileceğimize inanıyordum. Çoğu zaman yargılayıcı, suçlayıcı ya da küçümseyici yaklaşımlarla gelseler de ben onları kaybetmek yerine kazanmak odaklı ilerliyordum. Bunun sebebi kesinlikle yalnız kalma korkusu değildi, insanlara gereğinden fazla değer vermek ve onların her söylemini aşırı umursamaktı. Anlaşılma isteği de elbette tuzu biberi oluyordu.
Hayatım boyunca insanları sadece sayıdan ibaret olarak görmedim. "Biri gider, diğeri gelir." yaklaşımını asla mantıklı bulmadım. Toplumsal öğretilerin ve alışılmış düşünce yapılarının kırılmasının ciddi bir zaman istediğinin bilincindeydim. Onların fikirlerini değiştirme, bakış açılarını genişletme ve iletişim süreçlerini sağlıklı şekilde sürdürme noktasında elimi taşın altına koymaktan çekinmedim.
- Gösterdiğim çabayı somut unsurlar eşliğinde ifade etme
- Mesleğimi olabildiğince basit ve anlaşılır bir dille açıklama
- Doğru meslek seçiminin önemi ve püf noktaları hakkında bilgi verme
- Kariyer hedeflerimi ve ilerleyen dönemlerde yükselebileceğim pozisyonları vurgulama
- Çoklu Zekâ Kuramından yola çıkarak herkesin yetenek ve ilgi alanlarının farklı olabileceğini belirtme
Sarf ettiğim emeğin, kendimi geliştirdiğim alanların, faaliyet gösterdiğim projelerin ve güçlü yönlerimin farkında olsam da zaman zaman birikmişliğin etkisiyle motivasyonum düşebiliyor. Sizin yaşadığınız deneyimler, karşılaştığınız zorluklar ve uyguladığınız stratejiler nelerdir?
